Hoi An – Kleedje op maat

20 keer word ik vandaag aangesproken als Happy Bouddha… die weten zeker niet dat ik bijna 25 kilogram ben afgevallen ;-) Happy Bouddha is die gezonde Boeddha die blijkbaar enige gelijkenis met mij vertoond.

Zondag en voor negen uur zitten we al op de stadsbus van Da Nang naar Hoi An. We proberen alle transportmogelijkheden uit, dus waarom niet de stadsbus waar je mag roken, kippen vervoeren, en ik weet niet wat nog allemaal. Twee Amerikaanse toeristen willen er de volgende halte al terug uitstappen maar dat is zonder de busconducteur gerekend. Zodra je eventjes hebt geproefd van het busje zit je de hele rit uit. Hilde heeft een zitplaats, maar ik sta het eerste stuk recht. Naast een ontvanger (in dit geval ontvangster) die gewoon je geld incasseert zonder dat je een bewijsje krijgt…. Is er ook nog een deurconducteur die je bagage aanneemt en onderweg wat bussen verf en allerhande andere materialen meeneemt en dan ergens aflevert, zonder dat de bus eigenlijk stil staat. Als hij in de gaten krijgt dat ik recht blijf staan, jaagt hij een jonge gast van zijn plaats en dwingt mij te gaan zitten… happy Bouddha moet kunnen zitten zeker. Da’s toch een beetje oud worden als ze je proberen te laten zitten op den bus…

Hoi_An (1)

Busrit Da Nang – Hoi An

Als we in Hoi An aankomen worden we deze keer niet aangesproken door taxichauffeurs maar scooterboys. Ik vraag of ze op hun kop gevallen zijn. Als ik met mijn rugzak en het dagrugzakje op hun brommertje zou plaatsnemen val ik geheid in kosten ;-)

Ze blijven zagen tot ze ons kordaat de weg naar het centrum zien inslagen. Het is weer snoeiheet en de zware rugzak is niet echt hetgeen je op uwen bult wil met zo’n weer. We hebben voor de verandering niets gereserveerd omdat we niet goed wisten wat we hier in het post-stormtijdstip moesten verwachten. We lopen het oude centrum 2 keer rond. Klaar voor de schroot vinden we uiteindelijk een hotelletje waar we resoluut voor de luxe kamer gaan. € 22,- De straten zijn hier allemaal proper gemaakt en er is nauwelijks iets te merken van de storm, maar er zijn er nog veel problemen met de elektriciteit. Overdag wordt er blijkbaar aan gewerkt en is er geen elektriciteit. Zonder airco in deze hitte is bijna moordend maar de 42 slachtoffers indachtig klagen we niet. Na één uur op de kamer ben ik al veel minder inschikkelijk en ik kan het mij toch niet laten om twee keer te gaan vragen wanneer de elektriciteit hersteld wordt. ;-)

Hoi_An (7) Japanse_brug

Hoi An – Japanse brug

Hoi_An (8) Japanse_brug

Hoi An – Japanse brug

 

Hoi_An (9) Japanse_brug

Hoi An – Japanse brug (afgewerkt in het jaar van de hond)

Hoi_An (10) Japanse_brug

Hoi An – Japanse brug (aanvang van de bouw in het jaar van de aap)

We nemen snel een douche maar voor we onze kleren weer aanhebben kunnen we er eigenlijk al terug onder. Ik kan hier toch niet in mijnen blote blijven rondlopen ;-)  We gaan dus maar op verkenning in het stadje. Zeer charmant overigens. De ‘Thu Bon’ is het kanaal van dienst. De knusse woningen aan de oevers van Chinese, Vietnamese, Japanse en Europese makelij maken van dit stadje een honderd procent karaat toeristische trekpleister. De Chinese gemeenschapshuizen, de oude huizen en de Japanse brug zullen er voor zorgen dat de prijzen hier binnen onafzienlijke tijd onbetaalbaar worden.

Hoi_An (15) Kantonees_gemeenschapshuis

Hoi An – Kantonees Gemeenschapshuis

Hoi_An (31) Kantonees_gemeenschapshuis

Hoi An – Kantonees Gemeenschapshuis

In de namiddag stappen we in een kleermakerszaak binnen en laten een kleedje op maat maken voor Hilde.  We geraken het niet onmiddellijk eens over de prijs. Als ikzelf interesse toon voor en Kimono – ge zou er mij eens in moeten zien blinken ;-) – buigen ze stilaan en voor minder dan € 50,- zijn we alletwee gesteld. Enfin alvast een leuke ervaring, mijn maten laten opnemen door iemand die ongeveer tot aan mijn navel reikt ;-) Als Hilde haar droomkleedje via haar smartphone doorstuurt en haar maten laat opnemen, wordt ze betast en bemeten… ik amuseer me kostelijk.

Hoi_An (36)

Hoi An – bij de kleermaker, maten opmeten

We sluiten af met een Hoi An proeversmenu in een restaurant dat net zoals in Phnom Penh zorg draagt voor straatkinderen. Deze versie zou een initiatief zijn van een kok uit New York. Ook deze keer is het eten voortreffelijk en voor zeven euro per persoon eten we ons buikje rond.

Hoi_An (70)

Hoi An by night

Hoi_An (62)

Hoi An by night

Rond 21 uur komen we terug in onze hotelkamer en gelukkig is de airco hersteld. Benieuwd hoelang de elektriciteit het zal uithouden. Ik leg alvast mijn zaklamp op het nachtkastje….

Dit bericht is geplaatst in Reisverslag. Bookmark de permalink.

1 Reactie op Hoi An – Kleedje op maat

  1. Serkeyn Eva schreef:

    Erik, toch tof dat ze je ‘happy budha’ noemen. Serieus, ‘little budha’ zou niet echt staan bij u zèlfs met 25kg minder :) Fijn om jullie verslagen dagelijks te lezen, ik kijk er telkens naar uit. Ik verwacht wel een foto van het resultaat van die kostuumpjes. Vooràl op de foto van den Erik in kimono, verheug ik mij. Laten zien! laten zien!

Reacties zijn gesloten.