Cooking Class en không cám o’n.

Vandaag gaan we kokeneten spelen. We hebben ons ingeschreven voor een cooking class. De heerlijke pho’s, pannenkoekjes en springrolls mogen na vandaag voor ons geen geheimen meer hebben.

Na het ontbijt haalt een taxi ons op en rijden we naar de plaatselijke markt. We zijn in totaal met negen. De begroeting verloopt zeer hartelijk.  Een aantal Australiërs, Engelsen en dan België natuurlijk.  Gewichtige mensen zie ik onze kookconfrontators denken ;-) Het is de bedoeling dat we een viergangenmenu klaarmaken, maar de ingrediënten gaan we samen met onze gids op de plaatselijke markt kopen. We krijgen uitleg bij alle groenten, kruiden en weet ik nog wat allemaal. Het is alvast veelbelovend. Iedereen krijgt een kabaske, waar we al de groentjes, kruiden, noedels, vlees in kwijt kunnen. Als we met zijn allen de markt voldoende geterroriseerd hebben en al onze benodigdheden hebben, stappen we op de kade af en varen naar ons cooking island. We zitten precies in een of andere Njamreeks op zijn Vietnamees.

Hoi_An (2) Cooking_Class

Hoi An – cooking class – eerst inkopen doen

Hoi_An (5) Cooking_Class

Hoi An – cooking class – eerst inkopen doen op de plaatselijke markt

We zijn nog maar net weg met ons bootje als het begint te stortregenen. Ook steekt er wind op en binnen de kortste keren zijn we weer drijfnat. We krijgen dan nog een doekje voor het bloeden  bij wijze van een regenvestje, maar het kalf is ondertussen al verdronken, t.t.z. we zijn weer drijfnat.

Na een half uurtje varen worden de golven altijd wat steviger, ons foldertje van de cooking class maakte gewag van een kookeiland waar de rivier en de zee mekaar ontmoeten.  Net voor we de zee konden opvaren buigt onze schipper af en zetten we koers naar een kokosnoteneiland.  Ik heb hier wel een déja-vu (Mekong Delta). We moeten uitstappen en in een kleiner roeibootje tussen de kokosnotenpalmen varen.

Hoi_An (33) Cooking_Class

Hoi An – Twee plaatselijke schonen op weg naar de cooking class

Enfin we maken ondertussen kennis met onze medekokers en tegen de tijd dat we aan ons eigenlijk kookeiland aanleggen heeft de regen zijn slag thuis gehaald en laat hij ons de rest van de dag gerust.  Niet dat het ons nog zou kunnen schelen, we zitten droog onder een kokospalmen afdakje.

Hoi_An (63) Cooking_Class

Hoi An – cooking class: slaatje met rundsvlees (selfmade)

Hoi_An (57) Cooking_Class

Hoi An – cooking class: pannenkoek van cokosmelk met garnalen (selfmade)

Voor we echter met het echte koken beginnen maken we eerst zelf rijstmelk om straks pannenkoeken te maken. 1 deel rijst met 2 delen water dat een nacht heeft getrokken wordt met een soort van molensteen gemalen tot er van de rijst niets meer overblijft.

Hoi_An (55) Cooking_Class

Hoi An – cooking class: checken of de olie warm genoeg is om de pannenkoek te bakken

Hoi_An (44) Cooking_Class

Hoi An – cooking class: Pho Bo (noedelsoep met rundvlees)

Onze chef van dienst is een madam op jaren, luisterend naar de naam Th̩, maar we hebben samen een geweldige dag. De Vietnamese keuken heeft net iets minder geheimen voor ons en de volgende gasten ten huize Liekens РPeeters zullen begot Vietnamese kost te vreten krijgen ;-)

De Aziatische winkel in Brussel zal er alvast een stevige klant bij hebben.

Het is een gezellige bedoening en als we onze buiken vol hebben komen ze ons terug oppikken met de taxi die zo vriendelijk is om ons aan Bi Bi Silk, onze kleermaker af te zetten. We zijn natuurlijk ongelofelijk benieuwd wat de kleermakerboer er van gebakken heeft.

Hoi_An (71)Bi Bi Silk - Kleding op maat

Hoi An – bij de kleermaker: mijn kimono zit als gegoten

Ik sta voorbeeldig in mijn kimono ;-). Er moeten nog een paar kleine wijzigingen aan de decolleté aangebracht worden, maar voor het overige zit ook Hilde haar kleedje als gegoten.

Hoi_An (75)Bi Bi Silk - Kleding op maat

Hoi An – bij de kleermaker: kleedje op maat (nog niet volledig af)

Onze kampvuuravond in Hoi An brengen we door in de oude stad en Hilde legt via Booking.com onze volgende locatie in Hue vast.

In Vietnam en vooral in Hoi An hebben we al meer “neen, dank u” of “không cám o’n” (fonetisch: khung kom on) moeten zeggen dan dat we goeiendag “Xin Chào” hebben gezegd. De verkoopstertjes op straat, altijd vrouwen of kinderen, zijn nogal opdringerig om hun koopwaar aan te bieden.

We blijven net als alle verkoopstertjes vriendelijk, maar Vietnam is toch net iets te toeristisch als je de vergelijking maakt met Laos en Cambodja. Maar Hoi An zal voor altijd in ons geheugen gegrift blijven als de lampionenstad.

Hoi_An (79)

Hoi An – lampionnenstadje

 

Dit bericht is geplaatst in Reisverslag. Bookmark de permalink.

6 Reacties op Cooking Class en không cám o’n.

  1. Vero schreef:

    Prachtig kleedje Hilde!

  2. Dirk Bergen schreef:

    Ja, zo’n zijden hemd uit Hoi An heb ik ook in mijn kast. Heerlijk materiaal!

  3. Liekens Aline schreef:

    Hilde als ik van U was zou ik nog een paar kleedjes laten maken. Prachtig kleedje! En Erik uw kleedje was ook mooi.
    Dikke groeten.

  4. Jana liekens schreef:

    Amai das een schoon kleedje!

  5. Greet schreef:

    Amai, als ik die stoffenwinkel zie : daar zou ik nogal eens je slag kunnen slaan.
    Hilde: mooi kleedje .

  6. Freddy en Marie-Jeanne Buelens-De Pooter schreef:

    Wij volgen jullie avonturen al de hele tijd.
    Schitterende verhalen.
    Het kleedje van Hilde is prachtig en dat van Erik is niet te evenaren. Ik bedoel de kleuren (geel-rood).

Reacties zijn gesloten.