2013 – Nationaal park ‘Cat Ba’ – De helende kracht van tabak

Zacht wiegend worden we wakker op onze jonk. Het is voor zes uur als we al buiten zitten op ons terras te genieten van een wondermooie zonsopgang.

Ha_Long_2 (13)

Zonsopgang in de Ha Long Bay

We nemen afscheid van de mensen die de cruise voor 1 dag boekten en de grote jonk gaat tevens een nieuwe lading toeristen ophalen. Wij varen ondertussen verder met een kleiner bootje naar het nationaal park Cat Ba. Het is een kleinere jonk, maar meer dan groot genoeg voor de acht overblijvers.

Ha_Long_2 (115)

Ha Long Bay

Ha_Long_2 (101)

Overzichtskaart van Ha Long Bay

 

Al snel varen we door rustigere waters, minder boten die het landschap ontsieren. Ha Long betekent ‘neerdalende draak’. Er is een legende dat ooit een draak in deze wateren neerdaalde en parels spuwde. Deze parels zijn de rotsen of eilandjes in de baai. Er zijn trouwens 1.969 eilanden in de Ha Long baai, die 1.553 km² groot is.

Onze eerste stop is er eentje aan het Soi Sim eiland, dat we kunnen beklimmen. Wondermooi zicht heb je hierboven op de Ha Long baai. Onbeschrijflijk mooi. Je denkt dat je het gezien hebt, maar het blijft komen en komen. Het zicht is eindeloos.  Erik schaaft zijn been en doordat hij bloedverdunners pakt, blijft de kleine wonde bloeden. Wanneer we beneden komen, schrikt onze vrouwelijke gids van het bloed en begint rampenplan 1 af te kondigen (naar Vietnamees model) J. Ze staat onmiddellijk klaar met ontsmettingsmiddel, zakdoekjes… en een sigaret. Na de grondige ontsmetting, haalt ze de tabak uit de sigaret en plakt hem op de wonde. Ze legt er nog een papieren zakdoekje op en plakt het geheel vast met … plakband. ‘Not vely plofessional’, zegt ze grappend. De tabak zou zorgen voor het stoppen met bloeden. En dat doet het inderdaad.

Ha_Long_2 (51)

De helende kracht van tabak

Aan onze volgende stopplaats krijgen we per koppel een kajak toegewezen. We gaan wat grotten bezoeken met als toetje de ‘romantic lake’.  Een beetje huiverig stappen we de kajak in. Het ‘Nam Ou’-avontuur in Laos zit nog te vers in het geheugen. We zitten hier tenslotte op zee hé. Maar het water is hier rustig en we vermannen ons toch. Prachtig. Ook hier komen alle superlatieven te kort om te beschrijven wat je hier ziet. Op het eiland zouden 350 geneeskrachtige planten groeien. Een koppel apen, de goudkleurige langoer, waarvan er hier nog maar 60 leven, slingeren van boom tot boom aan de romantic lake en maken het plaatje compleet.

Ha_Long_2 (83)

Kajakken in Ha Long Bay

Ha_Long_2 (86)

Kajakken in Ha Long Bay

 

Terug op de boot krijgen we nog maar eens een copieuze lunch voorgeschoteld, terwijl we socialiseren met een Amerikaans koppel dat intussen al 7 maanden onderweg is en nog 5 maanden te gaan heeft. Verdomme toch. Wij met onze twee maanden vallen hier echt uit de toon zulle, geloof het of niet.

Trouwens we wisselen leuke ideetjes uit voor de streetfood in Hanoi.  Onze vrouwelijke gids is er ondertussen komen bijzitten en we vertellen haar over het tafereel dat we gisterenmorgen langs de kant van de straat zagen. Een verkoper had enkele kikkers te koop maar die waren bijeengebonden met een rekkertje. Oh lekker zegt ze kikker, alleen het hoofd eten we niet op. De rest is zelfs beter dan kip. Maar wanneer we haar van konijn spreken trekt ze haar neus op.

Ha_Long_2 (119)

Onze gids Ha

Ook waterbuffel eten ze hier in dit deel van Vietnam niet.  (wij aten dat alvast in Laos en Cambodja) Een waterbuffel dient om te werken op het veld, zegt ze kordaat. Nu ja daar is eigenlijk wel iets voor te zeggen.  Uiteindelijk eet een boer zijn tractor ook niet op ;-)

Na een rustig dutje aan boord, bezoeken we nog een parelboerderij. Vooraleer we aan wal gaan, ramt onze bootsman eerst nog een boot of twee hetgeen een hoop geroep en getier onder de Vietnamezen teweeg brengt. Wij zijn allemaal plots wat minder gerust. Onze boot is er eentje van hout en de splinters springen in het rond.

Het is wel eens interessant om te zien hoe die pareltjes groeien in de schelp van een oester. Maar wat ik niet wist, is dat dit geen natuurlijk proces is. Wanneer de oester groot genoeg is, wordt ze geopend en wordt er een bolletje, samen met een stukje parelmoer uit een andere schelp in de oesterschelp gestopt. De ‘gast-oester’ wordt hierbij gekwetst en slechts 30% van die ‘gast-oesters’ overleven dit proces. Na ongeveer 5 jaar is de parel groot en sterk genoeg om uit de schelp gehaald te worden.  De ‘gast-oester’ wordt bedankt voor haar bewezen diensten en gaat opnieuw het water in, maar dan als voedsel voor de vissen.

Ha_Long_2 (126)

Parel uit de oester verwijderen

We varen terug af en opnieuw ramt onze boot een andere boot. Alweer een hoop geroep en getier. Alles went snel en de passagiers hebben er een hoop plezier in.

De zon gaat intussen onder en we zijn opnieuw getuige van dit wondermooie natuurverschijnsel. We gaan terug aan boord van ons cruiseschip en ontmoeten de nieuwe gasten aan boord. We delen de diner-tafel van 4 Israëliërs: vader, moeder, een dochter en haar vriendin. Die twee laatste zijn al twee maanden alleen aan het reizen, nadat ze hun militaire dienst hebben voltooid in Israël. Vader, Ofer, en moeder, Michel, zijn op bezoek… In Israël moet iedereen in militaire dienst, zowel jongens als meisjes. De dienst duurt zo’n twee jaar voor de meisjes en drie jaar voor jongens. Nadat hun militaire dienst afgelopen is, maken ze meestal een grote reis.

Ofer had de Vietnamese gids gevraagd om het verhaal van de Amerikaanse oorlog te vertellen. Hij voegt er grappend aan toe: Israëliërs hebben nog veel te leren over hoe je de vrede kan bewaren ;-).  We luisteren geboeid mee. We kregen de oorlogsgeschiedenis al in fragmenten te horen of te lezen in de diverse musea, e.d., maar nu horen we het in één verhaal van een Vietnamees die blijkbaar zeer goed op de hoogte is, zeer interessant!!! Een mooie afsluiter van een leuke dag.

Dit bericht is geplaatst in Reisverslag. Bookmark de permalink.