2013_12_Sapa Eigen schuld… dikken b….

Terwijl de Sint en zijn vergruisde piet zich klaarmaken voor het grote werk van morgen starten wij vanmorgen met drie uur vertraging in Lao Cai, op een boogscheut van de Chinese grens. We nemen hals over kop afscheid van onze Chinese vriendinnetjes die verder reizen naar China.

Een busje brengt ons tegen duizelingwekkende snelheid over de smalle bergweggetjes naar Sapa. Prachtige vergezichten, de zon vecht tegen de oprukkende nevel en wolkendek en wint af en toe de strijd. Dit geeft ons adembenemende vergezichten. Na een klein uurtje toeterwerk om zo snel mogelijk van alles en nog wat voor te zijn, zet onze chauffeur ons bijna onbegrijpelijk zonder kleerscheuren af aan ons hotelletje.

Zodra we uit ons busje stappen worden we overmeesterd door enkele H’Mong dames die in deze tijd van het jaar niet veel anders te doen hebben dan toeristenvalletjes op te zetten. Het werk op het rijstveld zit er hier immers op. In de Mekongdelta oogsten ze tot drie maal per jaar rijst. Hier liggen de rijstvelden er verlaten bij. Er wordt hier maar één maal geoogst in september (geplant in mei).

Sapa (111)

Trekking Ta Van – Black Hmong

Wij denken dat we iets moeten kopen maar neen hoor, de hartelijke ontmoeting is slechts een deel van hun plan.  Ze zijn hartelijk. Vragen vanwaar we komen, hoe onze kinderen noemen… We snappen het nog niet goed…, maar krijgen wel een donkerbruin vermoeden.

Sapa (16)

Black Hmong

Nadat we in ons hotel geïnstalleerd zijn en een stevig ontbijt verorberen, gaan we op weg met een Nederlands koppel, twee Ierse vriendinnen en een Slovaaks koppel.  Een onuitgegeven bende. We kunnen het best met mekaar vinden en wisselen onze reiservaringen uit hier in ZOA.

Sapa (23)

Trekking Ta Van

Wij hebben onze vierdaagse in Sapa min of meer zelf samengesteld. Onze eerste dag volgen we deze onuitgegeven groep langs enkele minderheidsdorpen: Y linh Ho, Lao Chai en Ta Van. Morgen penetreren we onder ons beidjes in gezelschap van een vrouwelijke gids het hooggebergte en bezoeken we een bergstam ten noorden van Sapa.

Maar vandaag….De H’Mong dames blijven ons volgen en tussen haakjes ze spreken verdomd goed Engels. Als we na enkele indrukwekkende landschappen en we de meest gepubliceerde view op internet zijn gepasseerd en we gaan lunchen komt de aap uit de mouw… de zo vriendelijke dames veranderen in gewiekste verkopertjes… zelfs hun kinderen zijn ze tegemoet gekomen om de nietsvermoedende toeristen te vermurwen. Wij zijn natuurlijk ook niet de eerste de beste, maar tenslotte heeft hun gezelschap ons de nodige mooie en kleurrijke foto’s opgeleverd. Ik koop dus voor minder dan twee euro een kleinigheid.

Als ik echter van twee kleine kinderen een armbandje koop voor ons Merel, word ik door een vrouwelijke gids van een andere groep op de vingers getikt.. terecht. Als je van kinderen iets koopt gaan de ouders hun kleinste gebruiken om toeristen te verschalken i.p.v. naar school te sturen. Ik kan hier natuurlijk niets tegen inbrengen en mijn lunch gaat een beetje de mist in door mijn stommiteit. Eigen schuld… dikken b….

Sapa (97)

Trekking Ta Van

Onderweg laten we (zie filmpje) een suikerrietstengel proper maken (nu ja), we moeten toch alles eens uitproberen.

Sapa (128)

Trekking Ta Van – suikerriet

We zien onderweg nog blauwe en roze eenden, maar dit blijken geschilderde exemplaren te zijn van families die hun troep eenden op die manier herkennen. Ook lopen er weer wat hondjes los. Houden ze die lieve beestjes dan toch als huisdier… de kleine soorten wel…de grotere soorten echter… nu het is vandaag de vijfde december en de eerste vijf dagen van de maand mag er geen hond gegeten worden want dit brengt ‘bad luck’. Vandaag is de sukkelaar dus nog veilig vanaf morgen zou ik als ik hem was het hazenpad kiezen ;-), want twee keer vanaf per maand hond eten brengt daarentegen wel geluk.

Sapa (130)

Trekking Ta Van

Als we terug in Sapa zijn starten we onze jacht op goedkoop trekking materiaal. De kunst is om fake te leren herkennen uit echt. Ik zou niet graag in Zaventem mijn halve rugzak moeten achterlaten, want dan wordt goedkoop plotseling zeer duur. Maar we worden intussen zeer bedreven in het herkennen van het namaak uit het echte materiaal.

Dit bericht is geplaatst in Reisverslag. Bookmark de permalink.

1 Reactie op 2013_12_Sapa Eigen schuld… dikken b….

  1. inge schreef:

    als jullie met de sapa sisters optrekken, en jullie gids is Pen, doe haar dan zeker de groeten van Inge en Yvan en vraag of ze al een mailadres heeft aub, ik heb nog fotos voor haar. k wou dat ik in jullie plaats was nu, prachtig daar, mens en natuur. behalve de papiertjes en blikjes die je regelmatig tegen komt, maar daar komen ze zelf nog wel eens achter. en pas op voor de giftige plantjes, jullie zullen t verhaal wel horen, en dan zijn er nog de schattige kleine plantjes die dichtplooien bij aanraking….dit was voor mij het mooiste deel van de reis…ik lust enkel het holly watel niet :-)

Reacties zijn gesloten.