2013_12_07_Sapa_trekking_deel_2

We naderen schoorvoetend onze homestay, we zijn er niets gerust in. Als we het erf opdraaien worden we bij het poortje opgewacht door drie varkens, een koppel eenden, wat halfgepluimde kippen, een hond en een kat.  Buiten zit de eigenares achter haar naaimachine handwerkjes te maken om de brave toeristen mee te overdonderen.

Zodra we de halve dierentuin hebben getrotseerd en de poort achter ons dicht hebben getrokken, krijgen we een hartelijke ontvangst. De mama begroet ons alsof we hier vorige week ook al logeerden. Gelukkig krijgen we hier toch andere toestanden dan daarnet voorgeschoteld. Niet dat we in een driesterren zitten, maar na onze ervaring van daarnet voelt dit aan als The Hilton.

Er blijkt ook nog een Frans koppel te gast te zijn. Ik voel me eigenlijk een beetje opgelucht. Er zijn bovendien twee slaapzalen, eentje van zes en eentje van acht. We krijgen ieder een eigen slaapzaal, wij die van 8. Het zijn houten bedden zonder matras, maar omdat we de enige gasten zijn mogen we à volonte de dikke dekens gebruiken om onder ons te leggen zodat we toch het gevoel hebben dat we precies op een matrasje slapen. Het ziet er netjes en verzorgd uit, maar we rollen toch maar voor alle zekerheid onze lakenzak uit.

Nadat we geïnstalleerd zijn, maken we nog een wandeling naar het dorpje waar ik die eigenaardige producten van daarnet nader wil bestuderen. We komen verschillende groepen Dzaovrouwen tegen die rond een vuurtje hun naaikransje houden. Ik moet zeggen wel gezellig.

Sapa_Trekking (228)

Sapa – Hondenkl… in ‘t zuur

Ik meng mij even in hun naaisessie voor een mooi fotoaandenken. Maar dat had ik beter niet gedaan, ik krijg huwelijksaanzoeken en zelfs een uitnodiging om ter plaatse voor een zoon te zorgen. De aanwezigheid van Hilde zal hun worst wezen. Als ik hun toch duidelijk maak dat ik niet op hun avances wil ingaan krijg ik een verzoek voor mijn zoons. Ik weet niet of Jenthe en Janko hiermee gaan opgezet zijn, maar we beslissen maar in hun plaats dat deze vetzakkerij niet doorgaat. Trouwens, Kristel en Marin zouden hier ook niet mee akkoord gaan, hé meisjes? ;-)

Sapa_Trekking (126)

Erik krijgt een huwelijksaanzoek van een Dzao-vrouw

Sapa_Trekking (115)

Eén van deze Dzao-vrouwen wilde wel met Jenthe of Janko trouwen

Je kan goed zien wanneer een Dzao-vrouw op mannenjacht is. Als ze haar wenkbrauwen en haar voorhoofd scheert.  Dan zien ze er tenslotte ook aantrekkelijker uit;-) Ook als ze getrouwd zijn behouden de meeste vrouwen dit kapsel.

Sapa_Trekking (75)

Huwbare of gehuwde Dzao-vrouw

Tegen de tijd dat we terug in onze homestay zijn is het al donker. We verbroederen met de Franse werelreizigers: André en Viviane. We dompelen hun onder in ons Belgisch grondwettelijk recht en proberen hen uit te leggen dat onze zeven regeringen (en hier ga ik reactie op krijgen) voor de nodige stabiliteit zorgen (hilarisch). Ik voeg er wel aan toe dat als je ons systeem op China moest projecteren er daar meer dan 100.000 ministers zouden zijn ;-) Het zijn buren maar het enige dat ze van België echt weten is dat we meer dan een jaar zonder regering zaten… enfin maar 1 van de zeven, we hadden er nog zes andere die voortploeterden… Ze wisten zelfs niet dat het Vlaams eigenlijk Nederlands is. We proberen hun zonder succes ook nog een koning en koningin die wij op overschot hebben te verpatsen. Het wordt een leuke avond, Zarkozy en Hollande passeren ook de revue. Maar aangezien dit geen politieke blog is… ;-)

Terwijl wij ons tegoed doen aan een koel biertje, kookt de dochter des huizes – onze gids van morgen, Maylej – ons avondmaal.

De twee dochters, de zoon met hun respectievelijke echtgenotes, wonen hier allemaal samen in bij mama. We zitten allemaal samen rond het houtvuur waar ons avondmaal wordt voorbereid, evenwel zonder de papa die blijkt uitgenodigd te zijn bij familie op een feestje ergens in China. Het is een gezellige boel.

We krijgen ieder als aperitief een happy watertje aangeboden die iedereen hier voor eigen gebruik mag stoken. Ik betrouw het goedje niet goed en om Hilde te vrijwaren van vergiftiging, drink ik ook haar happy water op ;-)

De man van onze gids komt naast mij zitten en probeert mij vertrouwd te maken met de Vietnamees-Dzaoaanse manier van eten: smekken en luchtzuigen om het voedsel dat je voorgeschoteld krijgt naar waarde te schatten en daarna met de nodige boeren afronden om je waardering te uiten over de kookkunsten. Ik begin blijkbaar een beetje gewoon te worden aan de manier van eten en zonder mij te ergeren geniet ik op mijn manier (zonder smekken en boeren) van deze gastvrije avond met plaatselijke specialiteiten.

Na een geweldig dinertje worden we door ‘mama’ uitgenodigd bij een kampvuurtje in de woonkamer. (dat er trouwens meteen ook voor zorgt dat de rijst bovenop de zolder sneller droogt)

Sapa_Trekking (173)

Rond het vuur met de Dzao-mama (met rode muts)

Zowel de Fransen als wijzelf, zijn door de zuivere lucht en de lange tocht vrij moe en gaan rond negen uur op stok. (waar gaan we dit schrijven)

Rond 1u30 zit mijn nacht er op en lig ik in mijn bed te draaien en te keren als een varken aan het spit.  Trouwens van varken gesproken, we liggen vlak naast het varkenshok en die lookalikes houden de rest van de nacht een feestje. Ze liggen te ronken en te knorren dat het een lieve lust is. (De Française verdenkt mij er ’s anderendaags van ;-)

Ik kan mij wonder boven wonder tot iets na vijf uur bedwingen om te blijven liggen. ’s Morgens trekken we het rolluik (uit plastiek) omhoog en in ons zithoekje hebben we een prachtig zicht op de bergen. De ochtendstond heeft goud in de mond kan je hier letterlijk nemen als de zon de bergen goud kleurt.  Het is hier behoorlijk fris (16° C) en sinds lang draag ik een lange broek en sweater.

Sapa_Trekking (203)

Black Hmong-meisje

Na een ontbijt met bananen en pannenkoeken met honing staan we sterk genoeg om de terugtocht naar Sapa aan te vangen. Weerom genieten we dat de stukken eraf vliegen. Onderweg zien we nog een bende vrouwen die hout gaan kappen zijn in de bergen, we zien ze als lenige hindes naar  beneden lopen. Als je dan weet dat ze dit doen met een mand op hun rug.  Volgens onze gids zit er meer dan 50 kg in. Faut le faire…Waar zijn die venten als je ze nodig hebt…als je die frêle gestalten ziet van dat ‘sterke geslacht’, is het misschien toch maar beter om zo’n arbeid door de vrouwen te laten doen. Trouwens de mannelijke exemplaren dragen hier geen traditionele kledij en het enig Engels dat ze kennen is ‘Hello’.  Wat zouden ze hier zonder de vrouwen zijn… ;-)

Sapa_Trekking (212)

Black Hmong-vrouwen gaan hout sprokkelen in de bergen

In de huiskring durven de vrouwen ook alleen met jeans en T-shirt lopen, tenzij ze bezoekers hebben, maar voor het overige lopen ze altijd met hun kleurrijke traditionele klederdracht.

Tegen de middag zijn we terug in Sapa en onze gids trakteert ons nog op een maaltijd in de plaatselijke markt. Een paar weken geleden liepen we kokhalzend weg van die markten. Nu schuiven we mee aan de dis. Alles went.

Sapa_Trekking (226)

Santé Maylej

De gids neemt ons nog mee op sleeptouw door het marktje en toont ons enkel plaatselijke curiosa. Als we afscheid nemen krijgen we zelfs een hartelijke omhelzing, nochtans wordt hier bijna nooit affectie getoond. We kunnen ook dit onvergetelijk avontuur opbergen in ons rugzakje met fantastische reiservaringen.

Sapa_Trekking (217)

Sapa – Dzao vrouwen op de markt

Terug op onze hotelkamer (wel in een ander hotelletje) draaien we ook de verwarming i.p.v. de airco op volle toeren en na een douche laveren we de rest van de dag tussen ons bed, onze zetel en ’t café. We vinden in onze kamer tussen kaartjes achtergelaten nog een voucher om gratis te gaan dineren.  We trekken onze stoute schoenen aan een kunnen hem inderdaad verzilveren ;-)

Dit bericht is geplaatst in Reisverslag. Bookmark de permalink.

4 Reacties op 2013_12_07_Sapa_trekking_deel_2

  1. Herwin schreef:

    Rikke,
    Kan je in t’ vervolg proberen om niet enkel de koning en koninginnen ‘op overschot’ te verpatsen aan het buitenland maar wel ineens héél de rammenats van Laken….!?

    Als ik de beelden zie en het verhaal lees van jullie accommodatie op de Sapa-trekking vrees ik dat we vanuit het Forza standpunt in de toekomst aan jou het boeken van logies op weekend niet meer gaan kunnen toevertrouwen. :>))

  2. yvan schreef:

    …dat 7 regeringen moeten zorgen voor stabiliteit…woehahaha…aan die fransmannen kan je ook alles wijsmaken. Waarom heb je hen niet verteld dat ze alles ten zuiden van de taalgrens mogen annexeren? Di Pipo en zijn bende inclusief! En liefst vandaag nog!
    En in de plaats van je kinderen uit te huwelijken…in Laken woont nog wel een bende profiteurkes die goed zouden aarden daar vlak bij de Chinese grens!
    By the way…de homestays in de Sapa Mountains (wij sliepen een nacht bij Black H’Mong in Lao Chai en een nacht bij Black Thai 3 dorpen verder naar het zuiden (naam ontsnapt mij) waren de meest intense momenten – samen met onze vijfdaagse fietstocht in de Mekongdelta – van onze Vietnamreis. Ik herken jullie situatie volledig happy wottel, rijstpannenkoeken met banaan, slapen tussen kippen en varkens

  3. Steffe schreef:

    Discuteren over het koningshuis en slapen tussen de varkens….zoveel verschil met een voorwacht is er precies ook niet :-)

  4. Luc schreef:

    ik ga één dezer toch eens een controlleke doen in de naaicursus op de krankhoeve ;-)

Reacties zijn gesloten.