2013_12_Bangkok – Damnoen Saduak – Floating market

Welvaart wordt volgens mij uitgedrukt in kilo’s. Het gemiddelde gewicht van de Thaise bevolking ligt hier een stuk hoger dan bij de naburige landen. Met andere woorden, hier lopen heel wat dikke mensen rond.  Ja ja ik hoor jullie al denken, look who’s talking. Ik woog bij mijn geboorte al 5,5 kg bij mij is het dus meer een aangeboren afwijking ;-)

We zetten vandaag koers naar Damnoen Saduak een Floating market zoals wij ze eigenlijk altijd voor ogen hadden. We zagen er al eentje in Can Tho in de Mekongdelta maar deze is veel kleurrijker.  Natuurlijk ook veel commerciëler, al moet gezegd dat ze hier minder aan uwe frak hangen dan in Vietnam.  Ze zijn hier nog gewiekster en alles moet hier geld kosten. Hetgeen in de drie andere landen als vanzelfsprekende dienstverlening is, wordt hier vaak omgezet in Bath, de nationale munt die overeenkomt met de oude Belgische frank.  Natuurlijk arriveren we maar pas op de markt na een noodstop voor de chauffeur om bij te tanken… ergens waar toevallig weer vanalles te koop is.  Wij rijden ook voor het eerst sinds twee maanden weer op normale wegen en kunnen snelheden halen tot 120km/uur. Het voelt natuurlijk aan alsof we tegen duizelingwekkende snelheid over de banen hotsen.  Ook de banen zijn te vergelijken met de onze, net zoals de verkeersregels.

Bangkok (6) Damnoen Saduak - Floating market

Damnoen Saduak – floating market

We worden ergens aan de kade afgezet waar we eerst met een speedboot (volgens onze gids à la James Bond) naar de floating market worden gebracht, waar we worden versjast in een roeibootje dat tussen de kraampjes laveert. De speedboot maakt meer heibel dan dat hij snelheid ontwikkeld.  Ik vraag achteraf aan onze gids of hij het had over de eerste James Bond film ;-) Hij kan er mee lachen. Hij heeft ook niet echt tijd voor zijn discipelen, want hij eet bijna de ganse dag door.

Bangkok (40) Damnoen Saduak - Floating market

Damnoen Saduak – floating market

Na dit leuk bezoekje dat de nodige leuke foto’s oplevert, zetten we koers naar een olifanten village.  In het begin van onze reis hebben we het er een paar keer over gehad dat we eigenlijk niet zo opgezet waren over de uitbuiting van die lange slurfjes. Hier worden olifanten beschouwd  als het Thaise trekpaard.  We laten ons overhalen, de dieren worden goed verzorgd en krijgen goed te eten.  Het zou trouwens geluk brengen om op een olifant te rijden. Dat laatste kunnen wij goed gebruiken dus beslissen we om een ritje te wagen. Voor € 15,- per persoon kruipen we een stukje de jungle in en waden zelfs een stuk door het water.

Wij zijn nog niet goed weg als we zien dat de olifant begeleider  een haak vastheeft waarmee je ieder ander dier mee kan doodslaan. Als de olifant na 5 minuten protesteert tegen zijn zware last. (wat wil je) gebruikt hij ook effectief die haak en slaat hij het arme dier ermee op zijn kop. Het dier toetert even maar loopt terug in het gareel. Hilde brult tegen de begeleider dat hij moet stoppen om met die haak op zijn kop te slaan. Hij sprak misschien wel geen Nederlands of Engels maar hij heeft de rest van de rit zijn haakje op zijn schouder laten rusten. Als die vannacht geen nachtmerrie heeft van een Belgische vrouw weet ik het ook niet meer;-))

Bangkok (76) Elephant village

Elephant Village

Als we door het water waden hangen onze voeten bijna in het water, de olifant hangt net met zijn kop boven het water. Op het einde zakt het zadel nog helemaal naar de zijkant van de olifant  en tuimelen we bijna uit het zadel. Gelukkig kan de beul van dienst ons nog net tegenhouden.

Na dit huiveringwekkende avontuur krijgen we nog de plaatselijke houtsnijschool waar het busje gereorganiseerd wordt omdat een aantal mensen nog een middagprogramma hebben. Wij dus samen met een aantal nieuwe toeristen terug op weg naar Bangkok. Onze nieuwe gids vertelt ons ook dat we vlak voor Bangkok nog eens in een Shuttlebusje gaan dat de verschillende hotels geografisch probeert te reorganiseren. Met ander woorden we stoppen weer eens aan het zoveelste winkelcentrum, deze keer met edelstenen. We krijgen een gratis drankje maar worden willens nillens in een zaaltje geduwd waar we een promotiefilmpje moeten slikken over edelstenen. Na het filmpje worden we door het oneindig grote winkelcentrum gejaagd waar iedereen een persoonlijke verkoopster meekrijgt die probeert om je zoveel mogelijk te verkopen. Ons persoonlijk verkoopstertje kijkt onbegrijpend als wij naar de uitgang stormen. Ze loopt zwetend en puffend helemaal buiten adem achter ons aan, roepend dat we op ons gemak alles moeten bekijken. We gunnen haar geen blik waardig en we zijn blij dat we uiteindelijk de deur voor haar neus kunnen dichtslaan.

De Shuttlebussen staan te wachten, maar alleen onze persoonlijke gids kan ons een plaats toewijzen. Als die uiteindelijk toch buiten komt voelt ze aan de temperatuur van mijn adem, die net geen vuur vat, dat ze ons best ASAP in een busje steekt.

’s Middags eten we de rest van ons kaasschoteltje op en beslissen om nog een wandelingetje te maken naar het oude centrum.  Dit ligt een dikke vijf kilometer van ons hotel. We beslissen dat we deze afstand gaan overbruggen met de stadsboot. Na wat zoeken vinden we een kade waar we op een boot kunnen stappen. Dit is echt een avontuur en een aanrader voor wie ooit nog naar Bangkok komt. (Aranka, Stijn, zeker doen) Tegen duizelingwekkende snelheid en deze keer een echte speedboot, varen we voor 5 Bath per persoon op de kanaaltjes richting centrum stad.

Het laatste stukje leggen we te voet af.  We moeten hier echter door de menigte die nog altijd tegen de regering betoogd. Ik ben eerst nogal afwachtend maar uiteindelijk blijkt het zelfs een leuke bedoening te zijn. Een demagogische spreker hitst de menigte op, maar de kraampjes langs de kant van de weg en de tenten die her en der verspreid staan over het ganse parcours, zorgen toch voor een vrij gemoedelijke sfeer.

Bangkok (94)

staking in Bangkok

Na de bekendste winkelstraat van Bangkok: de Khao San, nemen we een tuktuk terug naar ons hotel en zoeken iets om te gaan eten. Het eten in Thailand is ook nog vrij goedkoop in vergelijking met België maar ons hotel is het duurste tot nu toe: € 40,- per nacht.

Bangkok (103)

Streetfood: insecten, schorpioenen, kikkers, …

 

Dit bericht is geplaatst in Reisverslag. Bookmark de permalink.