Bangkok – Met ons gat in de boter.

De Chatuchak weekend market is onze bestemming deze ochtend. We zoeken in een spreekwoordelijke hooiberg naar de speld.  Dit is met vlag en wimpel de grootste markt die ik ooit zag.  We laten ons gewoon meezuigen door de menigte, verdwalen in de honderden straatjes en onnoeglijk kleine gangetjes. Er zijn zelfs plannetjes van deze markt die mij doen denken aan een stadsplan van een middelgrote stad.

Bangkok (2)

Chatuchak weekend market

Onze laatste kerstinkopen kunnen we hier vinden. Na twee uur verdwalen, wordt het ons te druk en zoeken we een uitweg in dit labyrint. We moeten een paar keer een hulplijn van een local inroepen om terug via de skytrain in ons hotel te geraken.

Zodra we onze kleinoodjes in het hotel gelost hebben, trekken we terug de stad in om de ‘Wat Arun’ nog mee te pikken. We nemen terug een stuk de skytrain (dit is eigenlijk hetzelfde als de metro, maar dan zo’n 20 meter boven de grond). Trouwens Bangkok is echt wel de stad in twee verdiepingen.  Rond de skytrain zijn tal van winkelcentra gebouwd met alles op en aan.  Ik geloof dat hier binnen een afstand van minder dan 5 vierkante kilometer een twintigtal winkelcentra zijn ter grootte van Wijnegem shoppingcentrum.

Bangkok (6)

De tweede verdieping van Bangkok: brug van de skytrain

We moeten ook nog een stuk de stadsboot nemen, hier is het eventjes opletten geblazen want er zijn hier nogal wat piraten op de kapers-kust. Je mag alleen boten met oranje vlag nemen, daar kan je voor één euro een heel eind meevaren.  Je kan hier ook een dagticket voor twee euro nemen.  De piratenboten durven tot meer dan $ 25,- vragen . Ze proberen je hier met de nodige foefjes te overhalen. Gelukkig waren we verwittigd door onze trouwe Rough Guide.

Bangkok (39)

Chao Phraya River

Bangkok (18)

Het stukje (van duim tot duim) dat we op het water aflegden over de Chao Phraya River

Als we op onze bestemming aankomen, moeten we nog een boot nemen naar de overkant van de ‘Chao Phraya River’ naar de Wat Arun, en dit voor slechts 3 Bath per persoon (3 oude Belgische frank).

Bangkok (78) Wat Arun

Wat Arun

Bangkok (60) Wat Arun

Wat Arun

Als afsluiter kan deze ‘Wat Arun’ tellen. Na dit bezoekje pikken we nog een streetfoodje mee.  De dame probeert ons te overtuigen om toch maar een andere schotel te nemen dan diegene we gekozen hebben.  Veel te pikant voor westerlingen vertelt ze. Het is inderdaad pikant maar onze smaakpapillen zijn ondertussen aan het Aziatische geweld aangepast. The Grand Palace en de Wat Phra Kaeo vragen 500 bath inkomgeld. 30 minuten voor sluitingstijd lijkt dit ons teveel en we laten dit op ons lijstje staan van nog ooit te bezichtigen in Bangkok.

’s Avonds als we onze Zuidoost-Azië trip met een typisch Aziatisch dinertje afsluiten en ik weerom hot en spicy vraag, heb ik een uur nodig en de nodige drank om mijn papillen terug op orde te krijgen. Pikant is één, maar dit was me toch een pepertje te ver en zeker te heet.

Voor we het beseffen is het 22 uur en staat er een taxi klaar om ons naar Suvarnabhumi te brengen. Voor € 12,- overbruggen we het uurtje bollen, péage inbegrepen.

Op de luchthaven ga ik onze zakken wegen bij een onbemande incheckbalie en moeten we één en ander versteken om de juiste gewichten per zak te krijgen. We steken voorlopig onze jassen en windstopper die we mee in het vliegtuig willen nemen, in een zak die we moeten inchecken.

Als we alles verstoken hebben zien we ergens een bureautje dat voor minder dan € 4,- onze zakken kan  inwikkelen.  Vooral onze zakken met kerstgeschenkjes laten we inwikkelen. Als we aan de incheckbalie staan, beseffen we dat onze jassen en windstoppers in de zakken zitten die zijn ingewikkeld.  Bovendien zit het toegelaten gewicht ineens 6 kilo boven het toegestane. We hebben ons serieus miskeken. De moed zakt me in de schoenen. Ik krijg de bagage terug en probeer een mogelijkheid te bedenken om alles te hersteken. Ondertussen staat er een lange rij ongeduldige  medereizigers mij te bekijken met een blik van ‘waarom staat die kweddel juist voor mij’… Ik rits Hilde haar rugzak open en net als ik de inhoud rond mij heb uitgespreid, zegt het juffrouwtje achter de balie dat we intussen een upgrade hebben gekregen en nu ‘silver member’ zijn bij Etihad en dat we 10 kg per persoon extra mogen meenemen. Opgelucht, maar ondertussen weer nat van het zweet, krijgen we alles terug in de zakken gepropt. Bovendien krijgen we in onze nieuwe status van Frequent Flyer een ticket ‘priority lane’ om sneller langs de douane te gaan en een VIP-ticket om in de lounge op ons vliegtuig te wachten.

Dit laatste maakt alles goed.  We moeten eventjes zoeken waar de lounge zich precies bevindt, maar het is in ieder geval een belevenis.  Gratis eten en drinken à volonté, salonzeteltjes, en supersnel internet, wat mij de kans geeft om dit laatste verslagje nog te posten.

Zodra we thuis zijn zullen we nog een eindblogje maken met een aantal overzichtjes en cijfertjes. Jullie kunnen genieten van jullie luie zondagavond, terwijl wij 12 kilometer boven de grond de slaap proberen te vatten.

Dit bericht is geplaatst in Reisverslag. Bookmark de permalink.

3 Reacties op Bangkok – Met ons gat in de boter.

  1. Frank en Myriam schreef:

    bedankt voor de leuke reis die we virtueel konden meemaken; ongelooflijk dat je zoveel berichtjes hebt kunnen doorsturen – het was echt een vervolgverhaal waar we dagelijks naar uitkeken, soms spannend of grappig of zelfs ontroerend – we hebben zelf enkele plaatsen bezocht van jullie reis, dus dat was leuk om te vergelijken. Nu effe aanpassen en bekomen; je zal tijdens de feestdagen nog veel mogen vertellen, denken we!

  2. caro schreef:

    Jammer dat jullie reis er op zit. Steeds leuke verhalen om te lezen. En die jassen zullen jullie zeker nodig hebben als jullie geland zijn.

  3. Miranda schreef:

    Mijn oppeppertje van elke dag, jullie verslag zal ik enorm missen in dat voze Brussel…
    Hopelijk hebben jullie een goede reis terug en het is altijd fijn om thuis te komen bij familie en vrienden zelfs na zo een indrukwekkende reis. Er zullen waarschijnlijk nog mooie reizen volgen en het is jullie van harte gegund. Tot later en heel veel lieve groetjes, Miranda

Reacties zijn gesloten.