2013_12_De weg is onze bestemming.

De woorden zijn van Confusius maar de leuze is ons. We zijn zestig dagen onderweg en nooit was een bestemming ons einddoel, ook nu niet. Maar daarover straks meer. Terwijl we dit eindverslag schrijven hangen we 12 km boven de wolken ergens tussen Bagdad en Boekarest.

Hilde_Erik

Vier landen in een notendop. Ze worden vaak in één adem ‘Zuidoost-Azië‘ genoemd, maar ze hebben alle vier zo hun eigenheid en cultuur.  Een top vier willen we niet maken, maar Laos stak er voor ons met kop en schouder bovenuit. Thailand op het einde van onze vermoeiende reis mogen we misschien niet te hard veroordelen, omdat vermoeidheid ons misschien parten begon te spelen. Vietnam staat bovenaan als het op eten aankwam en zijn fascinerende oorlogsverleden en Cambodja met zijn tempels van Angkor, gaf ons enkele onvergetelijke dagen.

Alle vier de landen hebben hun deel in de oorlogsklappen gekregen, maar de bevolking in deze landen zijn zo gefocust op de toekomst dat, alleen de musea en mijnslachtoffers je af en toe doen herinneren aan de gruwel van vechten en moorden.

In Laos waren we nog fris en de confrontatie met de adembenemende cultuur, hun ongelofelijk vriendelijke bevolking, de authenticiteit beviel ons het meeste. We stellen onszelf dan vaak de vraag: zou je er nog terug naartoe gaan? Vermoedelijk is de kans zeer klein, maar dit meer omwille van onze honger naar andere culturen, andere avonturen, andere wegen.

We reisden letterlijk van arm naar rijker. Dat viel enorm op. Zelfs in Vietnam was er een groot verschil tussen zuid en noord. Zowel Laos, Cambodja als Vietnam slagen er in om te groeien en daarbij hun eigenheid en cultuur te bewaren. Thailand daarentegen is onderhevig aan invloeden van buitenaf en verschilt daardoor zeer sterk van de andere drie landen. Dit is een eigen reflectie dus misschien ervaren andere mensen dit op een andere manier.

Tot gisteren hadden we 722 unieke lezers, onze blog is in 16 verschillende landen gelezen en is bijna 6000 keren geraadpleegd. We konden via Google Analytics al deze gegevens raadplegen, niet wie de blog las, maar wel hoe lang je op een pagina zat. Zo ook weten we precies welke dag we de meeste lezers hadden. Dit was 200 op de dag dat Hilde in de kliniek belandde. We kregen via diverse kanalen meer dan 300 aanmoedigingen en mailtjes van mensen die ons op de voet volgden. We zijn hier allemaal heel dankbaar voor, want dit was vaak de motivatie om na een zware dag toch weer onze belevenissen te bloggen.

We publiceerden 65 blogberichtjes, namen 6000 foto’s, waarvan jullie er zeker de helft te zien kregen. We sliepen op ongeveer 30 verschillende locaties, waarvan 2 nachten op een boot, 5 op een trein en 2 op het vliegtuig. De meest intensieve waren de 3 nachten bij de bergstammen in Luang Prabang, Laos en in Sapa, Vietnam.

Of we ooit heimwee hadden naar huis? Neen, al misten we natuurlijk familie en vrienden. De technologie zorgde voor contact, vooral met de kinderen en natuurlijk onze kleindochter Merel. Ook onze wandelingen met de hondjes misten we, maar we wisten dat ze in goede handen waren.

Waar de weg ons volgend jaar naar toe leidt? Een uitnodiging voor Tel Aviv kunnen we natuurlijk niet naast ons neerleggen, maar we hopen, als de gezondheid het toelaat, volgend jaar Canada en/of Alaska onder de loep te nemen. Al moet gezegd dat Hilde haar kennis van het Spaans dringend aan een opfrisbeurt toe is en dit kan best in Zuid-Amerika. Ook onze fietstocht naar het noorden van Denemarken ligt klaar om geconsumeerd te worden. Maar ons reis-spaarpotje verkeert in danig lamentabele staat dat Bulgarije en Roemenië ernstige kanshebbers zijn ;-).  Wordt alvast vervolgd.

Hopelijk genoten jullie van onze uitspattingen en voor de meeste onder jullie tot ergens op onze weg zeker ;-)

Dit bericht is geplaatst in Reisverslag. Bookmark de permalink.

8 Reacties op 2013_12_De weg is onze bestemming.

  1. Nicole schreef:

    Ik zal jullie blog met reisbelevenissen missen …

  2. Freddy en Marie-Jeanne Buelens-De Pooter schreef:

    Eric, Hilde,

    Zoals zovelen zullen wij ook jullie reisverhalen missen.

    Bedankt.

  3. Luc schreef:

    Bedankt voor de leuke momenten die je ons bezorgde.
    Beslis zo snel mogelijk jullie volgende reis, zodat we mee kunnen aftellen.

    Is het misschien geen tijd om een deel reisverhalen te bundelen tot …..

  4. E10 schreef:

    mooie resume, had ik dat geweten dan had ik al die andere verslagen niet moeten lezen ;-)

  5. Miranda schreef:

    Eric en Hilde, Hartelijk dank dat we mochten mee genieten van jullie reis en ik zal het heel hard missen maar kijk al uit naar de volgende reisverslagen….tot later Miranda

  6. Marina Sablon schreef:

    Dag Hilde en Erik,

    Het was heerlijk om jullie verhalen te lezen. Hartelijk dank om jullie belevenissen met ons te delen!
    Marina

  7. Dirk schreef:

    Keep up the good spirit!

  8. Nadine Van den Eeckhoudt schreef:

    Dag Eric en Hilde, dank voor de mooie foto’s en verslagen. Jullie zullen tijd nodig hebben om terug in het ritme van het westen te stappen. Ik hoop dat jullie genoten hebben, ik althans van jullie verslagen, ik zal ze missen!!!! Hopelijk blijven ze beschikbaar om nog eens op terug te blikken. Nadine

Reacties zijn gesloten.